Bayburt Üniversitesi Dede Korkut Kampüsü

성열

Yatay geçiş yaparak bu okula geldim. Kısaca burada geçen yıllarımı anlatmak istiyorum. İlk yıllar gerçekten çok güzeldi. Büyük şehirlerden gelen insanlar için zor bir dönem sizi bekleyebilir; fakat küçük ilçelerden, daha az gelişmiş yerlerden gelirseniz size çok yabancı gelmeyecek bir yer olur. Özellikle Akdeniz ve Anadolu’dan gelen arkadaşlar için alışılmışın biraz dışında bir ortam olabilir. Ben de Trabzon’dan kalkıp geldim. İlk yıllar gerçekten çok zevkli geçiyor çünkü okula yeni başladığınız için sürekli bir keşfetme süreci oluyor. Fakat şehir çok küçük olduğu için keşfedilecek şeyler de bir süre sonra tükeniyor. İlk yılımın ilk iki ayından sonra hayatım apart-okul, okul-apart şeklinde geçti. Bunun haricinde pek bir aktivite yapmadım. Yürüyüş yapmayı ve yalnız kalmayı sevdiğim için genelde apartmanın hemen önünde bulunan Çoruh Nehri’nde yürüyüş yapardım. Çünkü bunun dışında yapılabilecek pek bir aktivite yoktu. Kendi bakış açıma ve kültür seviyeme uygun çok fazla öğrenci arkadaşım da olmadı. Bu sebeple üniversite hayatım daha çok yalnız geçti. Eğitim elemanları konusunda ise şunu söyleyebilirim: Sizi asla bir ünversite öğrencisi, yani yetişkin biri gibi hissettirmiyorlar. Derste “telefonla oynama”, “şunu yapma”, “bunu yapma” gibi sürekli uyarılar yapılması, insanı hâlâ lisede gibi hissettiriyor. Ben Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu’nda Çocuk Gelişimi bölümünde okudum; bu söylediklerim daha çok kendi bölümüm için geçerli. Buranın bana en büyük katkısı ise hak mücadelesi ruhunu kazandırması oldu. Bir eğitim elemanıyla yaşadığım bir olay bunu bana net şekilde gösterdi. İsmini vermeyeceğim. Bütünleme sınavına girmiştim ve en az 75 beklediğim bir kağıttı. Yani cevaplarımdan neredeyse tamamen emindim ve 70-80 arası bir not bekliyordum. Fakat eğitim elemanı iki dersten de bana 50 vermişti. Bunun imkânsız olduğunu biliyordum. Dilekçeler vererek cevap anahtarını görmek istedim fakat hiçbir şekilde bana gösterilmedi. Ben de CİMER’e yazdım. Oradan da bir sonuç çıkmayınca mecburen dava açtım. Dava sonucunda ise aslında 79 puan almam gerektiği ortaya çıktı. Bu süreç bana hak aramanın ne kadar önemli olduğunu öğretti. Her ne kadar mezuniyetim, uğradığım haksızlıklar yüzünden uzasa da sonunda toplamda iki buçuk yılda okulumu bitirdim. Kısacası bu okulun bana en büyük katkısı hak mücadelesi ruhunu kazandırması oldu. Aslında lise hayatımda da hakkımı hiçbir zaman yedirmeyen bir öğrenciydim. Bir öğretmenim bana proje ödevinden haksız yere 50 puan vermişti ve bu sebeple konuyu Milli Eğitim’e kadar taşımıştım. Özetle söylemem gerekirse; öğretim elemanları bu konuda oldukça yetersizdi. Öğrenci ayrımı çok fazla yapılıyordu ve haksızlık belli bir noktadan sonra gerçekten yorucu hâle geliyordu. Elbette bütün öğretmenleri aynı kefeye koyamam. Her ne kadar bazı hocalarımda hayal kırıklığı yaşasam da, gerçekten çok iyi insanlar da vardı. Özellikle bir hocam vardı; kendisi psikologdu ve tam anlamıyla öğrenci dostu, çok anlayışlı ve çok iyi kalpli bir insandı. Kısacası bu şekilde arkadaşlar. Umarım sizlerin üniversite hayatı çok daha güzel ve unutulmaz geçer.

bir ay önce düzenlendi

Mehmet Başkan

Üniversiteden mennun değilim öğretim üyeleri maalesef yetersiz ve iyi değil şehrin imkanı yok denecek kadar az sağlık hizmeti çok sıkıntılı kampüsü zaten yok öğrenciye değer verildiğini pek düşünmüyorum

3 yıl önce

Abdullah Yilmaz

İnternet sitesindeki numaraların ya çoğu o an kullanılmıyor, ya da arayınca kimse açmaz rezillin daniskası. Küçücük şehre kocaman üniversite kurarsan birbirinden haberi olmayan bin tane telefon koyarsan içine öyle olur. Öğrenci işlerinin verdiği numarayı arayınca telefonu nalbur açan kurum. Sizi başımıza bela edenlere ne diyeyim ben

4 yıl önce

saatci saatci

Ulaşamazsınız, iletişim kuramazsınız, kışın ortası ocak ayında ilitam öğrencilerini (ki hepsi çoluk çocuklu kadın erkek hocalardır) sınava çağırırlar, kalacak yer yoktur. ilgisizlerdir. İletişim sıfır denecek kadar azdır

4 yıl önce

Furkan Damar

Küçük bi üniversite burası da en küçük kampüsü zaten 2 tane kampüs var, bişe yok yani içerde 3-4 tane fakülte var lise 5 gibi, kalkıpta Türkiye'nin öbür ucundan buraya basit bi bölüm okumak için gelmeyin üniverste hayatı falan yok en fazla … Diğer

7 yıl önce

ERDEMLİ GENÇLER SPOR KULÜBÜ

Syn rektörümüz prof.dr mutlu TÜRKMEN hocamıza misafir perverliği ve ilgisinden dolayı çok teşekkür ediyorum Wushu kungfu federasyonu milli takım antrenörü Erdem TURAN.

4 yıl önce

godlessmic

Temiz bir kampüs, merkeze yakın, Mühendislik Fakültesi'nin kantini çok iyi. Genel olarak güzel bir kampüs.

3 yıl önce

Esra SARUHAN YALVAÇ

Küçük bir kampüs. İçinde Mühendislik Fakültesi, İİBF, sağlık hizmetleri myo, rektörlük binası ve yemekhane var.

4 yıl önce

Harun AKARÇEŞME

Gayet modern bir tesis yapılmış .. eğitim kalitesini bilemiyorum ama fiziksel alan mukemmell.

9 yıl önce

Bermali Çetinkaya

Sağlık Bilimleri, mühendislik fakültesi ve işletme bölümü bu kampüste yer alıyor ayrıca rektörlükde burada.

4 yıl önce